YOU DON'T NEED TO DO SO MUCH, JUST BE !!

kleuren roosNieuwsbrief Silvia Smit van Devinus, met een reis naar Bali van 31 maart tot 15 april

 

 

 

(Je hoeft niet zo veel te doen, alleen te ZIJN)

Lieve mensen,

Met 2019 nog vers in mijn geheugen, wil ik jullie allemaal danken voor jullie gestelde vertrouwen in mij en het superteam van DEVINUS. Vooral ook bedankt voor jullie kwetsbaarheid, bereidheid en overgave om liefde te voelen, te Zijn en te verspreiden.

2019 was voor mij een intens bewogen jaar vol transformaties. Niet altijd even makkelijk, soms echt pittig en daarnaast ook heel verhelderend, liefdevol en wonderbaarlijk. Afgelopen September was hierin het hoogtepunt. Ik heb toen afscheid genomen van mijn biologische vader. Ik was op dat moment met een groep in Glastonbury waar we een enorm krachtige week hebben mogen ervaren in de verdieping met ons Goddelijk bewustzijn.

Mijn biologische vader was een Engelsman (Ik noem hem Daddy) en woonde zolang hij leefde in Engeland. Ook ik heb hier tijdens mijn kinderjaren gewoond. Na de scheiding van mijn ouders zijn mijn moeder, broertje en ik naar Nederland verhuisd en hebben ik weinig tot geen contact gehad met Daddy.


Het heeft geen meerwaarde om uit te leggen waarom niet. Het verhaal is niet belangrijk. Het volstaat om te zeggen dat er veel pijn, angst en onvermogen leefde tussen ons. Deze pijn heb ik door de jaren heen veel aandacht gegeven door middel van allerlei therapieën, coaching en de opleidingen die ik zelf volgde en gaf. Het heeft me allemaal geholpen in de bewustwording, heling en vergeving. Echter er is een moment gekomen in mijn leven waarin ik voelde dat er een andere weg is en graven naar het verleden, voeding geven hieraan, door het verhaal weer te herhalen, het onbewust bij anderen neer te leggen, of te projecteren, voor mij geen meerwaarde meer had. Dit omdat ik door de jaren heen steeds meer in de verdieping ging met mijn Hoger Zelf en de Bron, waarin ik steeds meer begon te voelen en begrijpen dat alles wat ik zie in de buitenwereld een weerspiegeling is van mijn innerlijke gedachten en overtuigingen. Ik kies wat ik zie!!!! Dus welk probleem zich ook aandient, het antwoord ligt in mij.

Ik heb uiteindelijk gekozen voor het Hogere, de puurheid in mij, het perfecte in mij. Ik heb gekozen voor de hoogste staat van Liefde in mij! Ik heb gekozen voor de waarheid!

Mijn eigen groei in het nieuwe bewustzijn, betekent voor mij, dat ik alleen nog in verbinding wil zijn met de Bron, met mijn Hoger Zelf en elke gebeurtenis, situatie en/of persoon, die op mijn pad komt (ongeacht of het me triggert of niet) aan de liefde te geven. Ik heb ervoor gekozen om niet meer te wijzen naar, of te projecteren, omdat het me niets geeft en me alleen maar van het licht en de Liefde weghoudt. En als ik het toch nog doe, dan vergeef ik me zelf, omdat het niet meer goed voelt.

Het is niet altijd even makkelijk en ook ik vergis me nog weleens als de persoonlijkheid er tussendoor fietst en me iets anders wil laten geloven, en ik dit dan ook nog doe. Het verschil is echter dat ik er niet meer aan vasthoud en opnieuw een keuze maak. Ik kies dan opnieuw voor het geloof in de Bron, mijn Hoger Zelf, mijn grootsheid, erop vertrouwende dat deze liefdevolle kracht in mij helend en werkzaam is voor mij. Dat ik niets hoef te doen en me mag laten leiden. Niet meer sturen, controleren, grip op houden, begrijpen etc.

Wat heeft dit nu te maken met Glastonbury en het overlijden van Daddy?
Zoals ik al schreef heb ik hem al heel lang niet meer gezien en gesproken. En ons laatste contact, ongeveer 20 jaar geleden, was moeizaam, pijnlijk, verwijtend, kortom liefdeloos, onwetendheid.

De laatste middag, tijdens de Glastonbury reis, kreeg ik van mijn moeder te horen dat Daddy niet meer lang op Aarde zou zijn. Er gebeurde van alles met me. Gelatenheid, ongeloof, shock, verdriet, paniek, schuld noem maar op. Ik heb me toen teruggetrokken en ben naar Wearyall Hill gegaan. Letterlijk betekent dit ‘de vermoeide heuvel’.

Wearyall Hill is een heuvel die symbolisch staat voor dood en wedergeboorte. Deze heuvel ligt op de mannenlijn en is energetisch een hele krachtige plek. Met de groep ga ik hier graag naar toe vanwege de geschiedenis en om de vermoeienis, de pijnen en angsten van het ego te voelen en alles wat niet meer dient over te laten gaan, (in verbinding met ons Hoger Zelf) naar het licht, opdat we ons weer mogen herinneren wie we werkelijk zijn, Liefde.

Liefde is de wedergeboorte. Waarom zeg ik wedergeboorte. Liefde heeft ons namelijk nooit verlaten. Liefde is er altijd geweest! Alleen door de sluiers van het ego, oftewel de schaduwen, die wij zijn gaan geloven, konden we er niet bij, konden we het niet meer voelen en zijn we iets anders gaan denken over ons zelf en de ander. En zo was het ook bij Daddy en mij.

Op Waeryall Hill heb ik in verbinding met mijn Hogere Zelf een overgang ritueel gedaan voor Daddy en mij. Ik had tijdens het liedje ‘Returning” to he mother of us all, een altaar gemaakt met een roze kaars (de Bron), een grote roze roos (Daddy) en een kleine roze roos (Ik, zijn kind). Ik heb een grote steen uit de Maria Magdalena grot erbij gelegd en een roze kwarts steentje in de vorm van een hart. Verder twee kleine zachte veren (die daar lagen) neergelegd in de vorm van vleugels en ten slotte een liefdevolle afscheidsbrief geschreven en op het altaar gelegd. Ik ben toen in alle rust in verbinding gegaan met moeder Aarde, mijn innerlijk kind, Daddy, de Bron en mijn Hogere Zelf.

Wat voor mij zo belangrijk was dat ik daar kon voelen dat wij zielen elkaar uitgekozen hadden juist omdat we bepaalde ervaringen en gebeurtenissen wilden aangaan en dat er geen schuldigen zijn. We spelen allemaal precies de rollen zoals het bedoeld is in het toneelspel van ons leven. Alles klopt, ook al klopt het niet. En we spelen ze net zolang totdat we moe zijn, de strijdbijl begraven, onze slachtoffer/daderrollen loslaten, vergeven, opnieuw kiezen en de schepper van ons leven worden.

Ik heb daar op de heuvel, onze gemeenschappelijke gedragingen, gedachten en daden vergeven en zoveel liefde gevoeld. Ik heb de bevrijding van de illusies en het licht van de werkelijkheid gevoeld. Ik heb herhaaldelijk de mantra opgenoemd van Ho’oponopono . Het spijt me, vergeef me, dank je wel. Ik hou van jou. Over and over again!
En tenslotte afgesloten met het liedje, ‘Now we are free’, van Hans Zimmerman.

Achteraf kijkende naar het altaar zag ik pas dat alles roze was. Ik had er niet over nagedacht. Alles was met de vrouwelijke zachte energie versierd, op de energetische mannenlijn. Ik begreep toen dat het onze wederzijdse heling was in de mannenenergie. En dit alles onder de vleugels van de zachte, liefdevolle, wijze, vrouwelijke en vooral onvoorwaardelijke liefdes energie.

Ik voelde me gedragen tijden het ritueel, alles werd geleid.
Het was zo mooi, het was een afscheid en tevens een wedergeboorte.

Het mooie is ook dat ik eigenlijk een andere week had willen boeken in Glastonbury en dat er niets meer vrij was, alles was volgeboekt, behalve deze week. Achteraf begreep ik dat ik juist deze week in Engeland moest zijn. Ook was het zo dat dit alles plaats vond op de laatste middag van de spirituele reis toen het programma al zo goed als afgerond was, waardoor ik alle ruimte had om afscheid te nemen van Daddy.

Ik moest juist deze week in Engeland zijn om onze wederzijdse last aan het licht te geven zodat Daddy vredig en in alle onschuld en liefde, kon overgaan en ik in alle vrede, liefde en onschuld verder kon gaan hier op Aarde.
Ik moest daar zijn om onze wederzijdse Goddelijkheid te erkennen en de Eenheid te herinneren.

Toeval bestaat niet, alles wordt gestuurd. Wij hebben nergens controle op. We hoeven ons alleen maar te verbinden met ons ware Zelf, ons over te geven aan onze hoogste staat van Liefde, mee te gaan met de flow van het leven en ons te laten leiden. Niets doen, alleen Zijn, en vandaar uit doen! Dan wordt het moeiteloos.

DON'T DO SO MUCH, JUST BE!

2020 is voor mij het jaar waarbij het accent nog meer komt te liggen op de verdieping met ons Ware Zelf, om te blijven in de onvoorwaardelijke liefde en van hieruit te Zijn en te doen.
Leven vanuit de Bron is leven vanuit overgave en vertrouwen. Het is weten dat je niets hoeft te doen, omdat je onder leiding staat.


Heb jij hier ook behoefte aan? Kies jij voor de puurheid in jou, het licht in jou? DEVINUS organiseert dit jaar weer allerlei spirituele reizen met verschillende thema's met als doel tot de waarheid te komen. De waarheid dat jij al compleet heel en perfect bent, dat jij oneindige Liefde bent!

De eerst volgen reis is naar Bali en wel van 31 maart tot 15 april. Buitenom dat het een enorme krachtplek is, is het ook krachtig om 2 weken lang in de energie van onze ware Zelf te vertoeven opdat het weer je eerste natuur wordt. Ga jij mee? Omdat je wilt leven in verbinding met je Zelf, ongeacht wat er in de buitenwereld gebeurd!

https://www.devinus.nl/spirituele-reisvakantie-naar-bali/

Top